Brama wieży A była głównym wejściem do administracyjnej części obozu, skąd można było wszystko obserwować. Wystawa przedstawia różne rodzaje nieumiarkowania okazywane przez szefa SS, dowódców bloków SS i innych pracowników wobec więźniów.

Żydowscy więźniowie obozu Sachsenhausen mieszkali na żywo w barakach 38 i 39. Część baraków została zniszczona w wyniku antysemickiego ataku bombowego w 1992 roku. Muzeum, które stoi obecnie w tym miejscu, opisuje ich codzienne życie poprzez biografie 20 żydowskich więźniów z lat 1936-1945.

Na placu apelowym (Appellplatz) liczono więźniów na początku i na końcu dnia pracy przymusowej. Kazano im czekać długie godziny w deszczu i zimnie, które można było oglądać z wieży A. Od 1939 r. stała się ona również miejscem publicznych egzekucji na terenie obozu.

Niegdyś była to kuchnia więźniów, obecnie jest to muzeum, w którym znajdują się różne urządzenia używane do torturowania więźniów oraz przedmioty codziennego użytku. Możesz również obejrzeć krótki film o tym, jak niektóre wydarzenia historyczne w latach 1933-1945 wpłynęły na obóz koncentracyjny Sachsenhausen i odwrotnie.

Stacja Z to obszar, w którym grupy więźniów były potajemnie rozstrzeliwane. Na stacji znajdowały się piece krematoryjne, obszar wykorzystywany do utylizacji zwłok, komory gazowe i inne pokoje przeznaczone do eksterminacji więźniów. Dziś jest to miejsce upamiętnienia ofiar obozu.

To druzgocące wiedzieć, że nawet bieżnia w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen została zaprojektowana w celu karania więźniów. Od 1940 roku więźniowie byli zmuszani do noszenia butów wojskowych i niekończącego się biegania po torze składającym się z różnych powierzchni, aby przetestować substytuty skóry dla niemieckiego przemysłu obuwniczego.

Oddziały szpitalne w Sachsenhausen również były splamione krwią i torturami. Baraki sanitarne R I i R II były ośrodkami przestępstw medycznych. Wystawa pokazuje te bezwzględne akty, w tym przymusową sterylizację, przymusową kastrację i różne "codzienne zabiegi" stosowane wobec więźniów.